prof OSWALD BALZER PATRON I LICEUM OGÓŁNOKSZTAŁCĄCEGO w ZAKOPANEM

Oswald Balzer urodził się 23.I.1858 r w Chodorowie. Po ukończeniu doktoratu z zakresu prawa na Uniwersytecie Jagiellońskim wyjechał do Lwowa, gdzie został mianowany profesorem zwyczajnym Uniwersytetu Lwowskiego.     W roku 1891 otrzymał ponadto stanowisko dyrektora Archiwum Akt Grodzkich i Ziemskich.     W 1901 roku założył Towarzystwo do popierania Nauki Polskiej, które wydało wiele cennych dzieł naukowych. Jednocześnie należał do Lwowskiego Towarzystwa Naukowego oraz Akademii Umiejętności. Za swój dorobek naukowy otrzymał tytuł doktora h.c kilku uniwersytetów europejskich.     Zajmował się głównie wydawnictwem źródeł, naukami pomocniczymi historii oraz historią ustroju Polski. Do jego głównych dzieł należą: "Genealogia Piastów" ,"Królestwo Polskie 1295 - 1379" oraz praca pt. "Skarbiec i archiwum koronne w dobie przedjagiellońskiej".     Oswald Balzer był członkiem P. A. U. Obywatel honorowy Miasta Lwowa. Więcej...	Profesor Oswald Balzer wsławił się skuteczną obroną polskiego prawa do Morskiego Oka w sporze z Węgrami. Na czele grupy kilku osób, które przygotowywały argumenty stanął Oswald Balzer, profesor historii prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego i Lwowskiego, wielki patriota, który przez długie tygodnie szperał w historycznych dokumentach i który ostatecznie reprezentował Galicję (czyli polską rację stanu) przed sądem.     Okazał się on człowiekiem opatrznościowym, który swoim charakterem, powagą osobistą i głęboką wiedzą zaimponował sądowi. Balzer miał tylko jedną wadę - za dużo wiedział i erudycją po prostu zanudzał arbitrów.     Przemawiał cztery dni. Przed sądem w Grazu Balzer wygłosił porywającą mową przytaczając zarówno argumenty prawnicze, jak i odwołując się do polskiej tradycji i kultury.   Sąd uznał, że Morskie Oko należy do Austrii, Galicji i hrabiego Zamoyskiego. Znaczyło to tyle, że jest polskie.
foto	Marskie Oko - rycina
Audycja radiowa o profesorze O.Balzerze ... Przewodnik po Cmentarzu Łyczakowskim	Całe jego pracowite życie badacza dziejów było służbą Ojczyźnie. Duch patriotyzmu i pierwiastek obywatelski w jego dziełach historycznych są wyraźnie obecne.   Zmarł 11 stycznia 1933 r. Został pochowany w rodzinnym grobowcu na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie.   Rada Gminna Zakopanego nazwała jego imieniem jedną z ulic w mieście.   W roku 1937 zasłużone zakopiańskie gimnazjum, w 25 lecie swego istnienia wybrało Oswalda Balzera na swego patrona.